içbir yineleme aynı şeyi yinelemez, aynı tortuyu bırakmaz geride. Kendime koyduğum tüm isimler, attığım imzalar, kendimi benzettiğim her benzetme, kendime ‘ben’ diyerek kendime iliştirdiğim her yargı bir sonraki yinelemede asla aynı şeyi söylemez artık. Kendimi her özetleyiş, kendimden her alıntı ve intihal aynının yinelenişi değil hep yeniye yeniden bir açılıştır. Sonsuz yineleme anlamın sonsuzluğuna bir kapıdır. Anlatının bedeni kemiksiz ve çevreni merkezsiz oldukça.