KİTAP 166 sayfadan oluşmaktadır. Dijital üründür, gmaile gelen dosyayı indirip okuyabilirsiniz.


“Oğlum üç aydır ortada yoktu. Sende baba evindeydin. Aramız bozulmasın diye sessiz kalıyorum Rojgül.” Diye bi tehdit savurdu. “Yoksa şimdiye bi kız getirmiştim ben. Senin hakkından da belki kuma gelir”
“Kuma gelirse ben geri dönerim” dedim dik başlılığımla. “Ve ben geri dönersem bu sefer kan dökülür Fatma ana. Sende bunu çok iyi biliyorsun. Abim bir daha da sizinle barış yapmaz”
“Biliyorum” diyerek burun büktü. Bunu kabullenemiyordu ama bu bir gerçekti. Bizde bir aşirettik. Hangi aşiret kızının üstüne kuma gelindiği görülmüştür ki.
“Ama bu üç ay iş için gittiğini düşünüyorsan yanlış düşünüyorsun. Hepimiz biliyoruz ki gittiği yer bellidir”
Kaşlarımı çattım. Ne dediğini anlamamıştım.
“Anlamadım. Ne diyorsunuz” dedim.
“İş için Amerika’ya gitmedi. Eski sevdiğinin yanına gitti. O da Amerika’daydı”
Yüreğime inen ağırlıkla başımı kaldırdım. Ne demek istiyordu?
O kadınla… Neçirvan mı?
Hayır, hayır. Fatma ana yine oyun oynuyordu benimle. Neçirvan o kadınla her şeyi bitirmişti.
“Neçirvan iş için Amerika’ya gitmişti ya,” dedim refleksle. “Başkasının yanına gitmiş olsaydı haberim olurdu” diye bastırdım.
Fatma Ana başını sallar gibi yaptı. Sanki benim söylediğim hiçbir şeyi duymamış gibi, devam etti:
“Senin hiçbir şeyden haberin olmaz. Oğlum evlendi yanına bile zar zor geldi. Hepimiz biliyoruz bunu Rojgül. Sen kendini kandır, ilk zamanlar senin koynuna niye gelmedi sanıyorsun ki?”
Delal Hanım hafifçe gülüp, Fatma ananın söylediklerini destekler nitelikte. “Yalnızlık zor iş… bir de kocan seni istemezse.”
İçim çekildi. Sözüm kesilmişti, nefesim de öyle. Yutkundum ama konuşamadım.
Fatma Ana sözlerini keskinleştirdi:
“Bir erkek karısından uzak duruyorsa… ya kadını beğenmiyordur ya da başka biri girmiştir aklına. Senin oğlumla arandaki bu sessizlik… iş değil. Eski hesabın tortusu.”
O an içimde her şey boşluğa düştü. Ne söylesem eksik kalacaktı. “Hayır öyle değil” desem, onların gözünde inandırıcılığım yoktu. Sessiz kalsam, kabulleniş gibi duracaktı.
 
Sadece kucağımdaki bardağı sıktım. Dudaklarımı araladım ama sesim çıkmadı.
Fatma Ana, acımasız bir sükûnetle sürdürdü:
“Belki inanamazsın ama git öğren gerçekleri.”
Kanım çekildi. Nefesim göğsüme takıldı. Bu sefer konuşmalıydım. Ama neyle?
“Neçirvanla konuşacağım” diye söze girdim ama Delal hanım sözümü kesti. “O kadınla da konuş bizden sana tavsiye” dedi.