Kitap 111 sayfadan oluşmaktadır. Çalınma kopyalanma durumunda yasal işlem başlatılacak.



“Sakin olamıyorum Kadir, kızımız daha bir aydır burda. Ben evleneceğim diyor. Tanımayız etmeyiz. Ne oldukları belli değil. Belki de kızımızı kandırdılar”
“Ben kandırılacak yaşta değilim. Hem neden beni kandırsınlar” dedim Annemin sözleri içimi acıtmıştı ama geri adım atmadım.
“Hayat kararı bu. Üç günlük hevesle alınacak bir şey mi? Bu evlilik şaka değil. O adam sana ne vadetmiş olabilir.
Babam ayağa kalktı, annemin karşısında durdu. “Hanım” dedi sakin ama otoriter bir tonla. “Kızımız konuşuyor. Dinle bi”
“Dinliyorum ama evleneceğim diyor sadece. Bu kız böyle yapmazdı Kadir. Ben kızımı tanırım bir şey olmuş belli” dediğinde başımı hayır anlamında salladım.
Kalbim hızlandı. Emre olayını bilmemeleri gerekiyordu. Daha annem bu evliliğe tepki gösterirken onu öğrense kesin izin vermezdi.
“Pişman olacağı bir şeyi yapmasına izin veremem Kadir.” Diyerek annem hiddetlendi. “Bu böyle bir evlilik değil. Bunda başka şeyler var”
“Anne bi sakin ol” diyerek bende ayaklandım. Sessiz kaldıkça işler daha da çığırından çıkacaktı. “Bunda başka şeyler var diyorsun ya… yok. Gizlediğim bir şey yok.”
Yalan değildi. Her şeyi söylemiyordum ama gizlemek başka, zamanı gelmeyeni saklamak başkaydı.
“Var,” dedi annem kesin bir dille. “Bir anne hisseder. Sen böyle karar vermezsin. Bu kadar acele etmezsin.”
“Ben de kendimi tanıyorum anne,” dedim. “Sadece sen değil.”
“Kızım Vira” diyerek önüme gelip ellerimi tuttu. “Ne olduğunu söyle bize. Gerçeği söyle bize”
“Gerçek bu anne, evlenmek istiyorum. Yarın Dinçer’in ailesi de gelecek haberiniz olsun. Cuma günü de nikah olacak” dememle “Ne diyorsun sen?” Diyerek annem sinirlendi.
“Benim bu evliliğe müsadem yok Vira. Çağır o Dinçer’i konuşacağım. Pazardan mal alır gibi ne bu acele. Cuma günü o nikah olmayacak”
“İzin istemiyorum ben sizden anne” diyerek cevap verdim. “Ya Cuma günü yanımda olursunuz, ya da gidersiniz”