Sahneye bir kantocu çıkmış, parlak, yanardöner kılığıyla şarkı söyleyip dans etmeye başlamıştı. Bir ara, dansçının elbisesini süsleyen
sarı pirinç pullardan biri fırlayıp çıktı, Füsun’un önüne kadar yuvarlandı. Füsun eğilip sevinçle aldı, ışıl ışıl, ortası delikli bir puldu. –Gel, bunu ağacımızın üstüne iliştirelim, dedi, bizim bir işaretimiz olsun, dedi. Masalarına döndüler, Yusuf, garsondan bir raptiye istedi, pulu çınar ağacının gövdesine çaktı.