Ekonomide sanayi-sonrası, felsefede modernizm sonrası (postmodern), toplumsal alanda ise hakikat sonrası (post-truth) diye tanımladığımız bir geçiş döneminde, bir “sonra”da yaşıyoruz. Bunun yanı sıra her gün yüzleşmek zorunda kaldığımız iklim krizi, yollara dökülmüş mülteciler, can çekişen doğa, salgın hastalıklar, bitmeyen savaşlar ve katmerlenerek büyüyen eşitsizlikler insanlığı beklemediği ve hak etmediği bir distopyaya sürüklüyor.
Bütün bunlara çözüm olarak öne sürülen neoliberal reçeteler ise, bizi toplumsal varlık olan “insan”dan kendi bencil dünyasına sıkışmış bireye dönüştürüyor; durağan değerlerin, devamlılığını koruyan anlamların, zor erişilen derin amaçların yerine kısa ömürlü eğlenti ve hızlı tüketim ilkesini yerleştiriyor.
Bu zihinsel yapı bizi hoşlanmadığımız gerçekliği inkâr edip sadece beklentimize uygun bulduğumuz gerçekliği kabul etmeye hazırlıyor. Bireyci, derin düşünemeyen ve yaşamında anlam bulamayan çağın insanı, ruhuna iyi geleceğine inandığı hikâyeleri fazla sorgulamadan kabul etmeye başlıyor. Ve bunlar tekrarlanarak bizim gerçekliğimizi, dünyamızı oluşturmaya başlıyor.
Bana Bir Hikâye Anlat albümü, bu varoluş krizinin üzerine yansıttığı ışıkla kendini sorgulamayı, eskiden yazılmış ve oynanmış hikâyelerle yüzleşmeyi ve yaşamın sorumluluğunu almayı öneriyor.