"Melih Cevdet’in şiirinin bu yeni evresinde felsefi kaynaklardan, mitolojiden,  antik tarihten geniş olarak beslendiğini ve giderek kendine özgü bir felsefi şiiri kurduğunu gözlemleriz. Böylesi girift ve kaotik şiirsel bütünce karşısında Ahmet İlhan, yöntembilim konusunda eklektik bir tutumu benimsemiş;  felsefi kavramlardan ve literatürden,  özel olarak varoluşçuluktan, fenomenolojiden, hermetizmden ve modern dilbilimden yararlanarak inceleme nesnesini yorumun odağına yerleştirmiştir. Tüm bu eleştirel adımlar için kendisine eksiksiz bir kuramsal çerçeve hazırlayabilmek adına eski Yunan’dan beri tartışılagelen felsefi şiir önermesiyle işe başlamış ve bunun izini Batılı kaynaklardan sonra kendi edebiyatımızın mistikleri üzerinden geçerek Hilmi Yavuz’a, Yücel Kayıran’a kadar getirmiştir.”
Prof. Dr. Oktay Yivli