Bali’ye yoga felsefesini öğrenmeye gittim.

Daha derin bir pratik, daha fazla felsefe ve daha sahici bir spiritüellik bulacağımı düşünüyordum.

Ama Bali’de gördüklerim, Türkiye’ye döndüğümde sorguladıklarımı daha da büyüttü.

Yoga gerçekten ne kadar “spiritüel”?

Yoksa spiritüellik de zamanla pazarlanabilen bir ürüne mi dönüştü?

Ekol savaşları, sertifika yarışları, retreat kültürü, kişisel marka tutkusu, toksik pozitiflik, guru kültürü ve yoga adına söylenen bazı cümleler…

Bu kitap bütün bunları eleştirel ve kişisel bir perspektiften sorguluyor.

“Egonu bırak” denilen bir dünyada neden bu kadar çok ego görüyoruz?

200 saatlik sertifika gerçekten iyi bir öğretmen olmaya yeter mi?

Ağrıya her zaman “enerji” demek doğru mu?

Spiritüel bir deneyimin arkasındaki ticari sistemi ne kadar sorguluyoruz?

Ve en önemlisi:

Yoga insanı gerçekten özgürleştiriyor mu?

Bu kitap yoga karşıtı değil.

Ama yogayı eleştirmekten de korkmuyor.

Çünkü sevdiğimiz bir pratiği sorgulamak, ona ihanet etmek değildir.

Bazen tam tersine, onu daha ciddiye almaktır.