1995

Saatler gece yarısı 3:45'i gösterdiğinde olay yerine varan savcı Reşat Demir'i, gökyüzüne doğru yükselen kapkara dumanla karşılaşmıştı. Tek gördüğü manzara, alevlerin arasında yok olup gitmiş, küle dönmüş evdi. Olay mahalli pek iç açıcı değildi; cesedin gözleri hâlâ açıktı, sanki hiç ölmemiş gibi canlı bakıyordu. Kimse o gece alevlerin arasında yanarak can veren kadının çığlıklarını duymamıştı. Yardım istemişti, kurtarılmak istemişti; katili ise yanı başında dikiliyordu. Ölmeden önce onu öylece ölüme terk eden kişiyle son kez göz göze gelmişti.

2022

Aradan geçen yirmi yedi yılın sonunda, 1995 yılında yaşanmış olan yangın olayı bir kez daha gün yüzüne çıkmıştı. Bu sefer davaya bakan kişi Savcı Elif Saygıner'di. Davayı yürütmek sandığı kadar kolay değildi. Siyah kapüşonlu adam lakaplı birinden mektuplar almaya başladığında, kendisine iki seçenek sunulmuştu: ya davayı yürütmekten vazgeçecekti ya da davaya devam ettiği süre boyunca davayla bağlantısı olabilecek herkes tek tek ölecekti. Savcı bir karar vermek zorundaydı; davadan vazgeçip insanların hayatını mı kurtaracaktı, yoksa davayı yürütmeye devam edip insanların hayatlarını tehlikeye mi atacaktı?