SIRIUS’un Çocukları, hafızanın suç sayıldığı, geçmişin unutturulmaya çalışıldığı bir dünyada bir çocuğun,bir genç kızın direniş hikâyesini anlatıyor. Distopya değil; manipülasyon çağında gerçekliği hatırlamanın romanı.

Bazı kitaplar sesle yazılmaz. Sessizlikle, bastırılmış bir nefesle, unutulmak istenen bir görüntünün geri gelişiyle başlar. Bu roman da öyle başladı.

Kayra, unutturulmaya çalışılan bir geçmişi hatırlamaya cesaret eden bir çocuk,bir genç kız.
O, susturulmuş bir toplumda fısıltıyla başlayan bir direnişin sembolü.

“Hafıza bir suç değildir. Hatırlamak, direnmektir.”

Okurunu, gerçek ile yalan arasındaki ince çizgide bir yolculuğa davet eden SIRIUS’un Çocukları, unutmaya zorlanan bir dünyada hatırlamanın gücünü hatırlatıyor.