Uzak zamanlarda, ormanın kalbinde yaşayan bilge bir kadın vardı. Ay ışığında yürür, yaprakların fısıltılarını dinlerdi. Bir gün, dev bir ıhlamur ağacının altında meditasyon yaparken Toprak Ana ona bir vizyon gönderdi. Toprak çatladı, içinden yeşil ve mavi ışıklarla parlayan bir taş belirdi Labradorit. Kadın, taşı ellerine aldığında bir sırra dokunduğunu hissetti. Bu taş, görünmeyeni görenlerin, sezgileriyle yol alanların taşıydı.
Labradorit, aurayı korur, ruhu derin yolculuklara çıkarır. Işığın içindeki gölgeleri gösterir ve içsel dönüşüm için rehberlik eder. Kadın, taşı doğanın lifleriyle ördü; her düğümde dualar fısıldadı, her ipte bir elementin enerjisi saklıydı. Böylece ortaya bu tılsım çıktı dilersen bir kolye dilersen de bir tiara olarak kullanabileceğin bu eşsiz parça bir ruh çağrısıydı