Sana Hikâyemi Anlattım, insanın derin yaralarına; aileye, belleğe, kadınlığa, çocukluğa, kayıplara ve susarak büyüyen acılara dokunan güçlü öykülerden oluşuyor.
Bu kitapta herkes kendi sessizliğini taşıyor. Bir annenin ağıtlarında kaybolan geçmiş, bir kız çocuğunun büyürken içine yerleşen korkuları, hayata tutunmaya çalışan kadınlar kadar; yenilgilerini öfkeye dönüştüren erkekler, sıkışıp kaldığı hayattan çıkamayan oğullar da var.
Merve Çömelek’in öykülerinde karakterler yalnızca konuşarak değil; sustukları yerde, yarım bıraktıkları cümlelerde, bakışlarında ve tekrar eden gündelik alışkanlıklarında açığa çıkıyor. Kaynamış süt kokusu, paslı bir bahçe kapısı, yarım kalan bir masal ya da kalabalığın ortasında hissedilen yalnızlık; her öyküde başka bir hayatın yükünü taşıyor.
Sana Hikâyemi Anlattım, insanın içinden kolay kolay çıkmayan o tanıdık hissin peşinden gidiyor: Bir yere ait olamama, unutamama ve anlatamadıklarıyla yaşama hâlinin...