“İnsan ölür, onu bir yere gömerler, üzerine bir işaret koyar veya bir taş dikerler; hemen veya bir nesil sonra da onu unutur, geçer giderler. Bunu Karamemi hesap etmiş olmalı ki, kendisine asla kaybolmayacak bir metfen hazırlamış: İpek böceği kendi etrafına koza örer gibi, Muhibbî Divanı’nın nakışları arasına gömülüvermiş. Karamemi de diğerleri gibi dağınık ve birbirinden farklı muazzam eserlerinin içinde gömülü. Artık ben ona başka bir kabir arar mıyım?” Ord. Prof. Dr. A. Süheyl Ünver