"Sen yürü tutacağım ben seni."

"Düşersem tutamazsın. Benimle birlikte düşersin."

Gözlerimi yerden kaldırıp Aras'ın uyumsuz gözlerine baktım.

"Birlikte düşersek düşüşünü yumuşatırım canın acımaz, yaraların kanamaz."

Ne Aras ne de ben gözlerimizi birbirimizden çekiyorduk.

"Benim canım acımaz."

"Niye ruhun yok mu senin?"

Hala ellerim vücudun iki yanında dururken birbirimize iki adımlık mesafe vardı aramızda.

"Kalbin yok mu diyemiyorsun değil mi? Aklına Umut geliyor."

Emanet bir kalp, emanet bir sevda ne kadar can acıtanilir ki?

(Zor Seven Adamlar serisi 2)