Lotus çiçeği, özellikle Asya kültürlerinde saflık, yeniden doğuş ve manevi aydınlanmanın simgesi olarak bilinir.

En dikkat çekici özelliği, çamurlu ve kirli suların içinde yetişmesine rağmen yapraklarının ve çiçeğinin tertemiz kalmasıdır. Bu durum, lotusun saflık ve direnci temsil etmesini sağlar. Gece kapanıp sabah yeniden açarak günlük bir döngüyü takip eden lotus, aynı zamanda yenilenme ve umudun sembolü olarak kabul edilir ve Budizm-Hinduizm gibi birçok dini gelenekte ruhsal uyanışın, kendini bulmanın ve içsel güzelliğin temsilcisi olarak saygı görür.