“Bir kadını susturabilirsiniz… Ama bir rengi asla.” 1923’te Ankara’da bir kadın mavi giydi. Çünkü mavi, onun için özgürlüktü. Rana Kılıç; Cumhuriyet’in ilk yıllarında kadın hakları için savaşan, aşkı ve idealleri arasında sıkışan, susturulmak istenen bir devrimciydi. Bir gece yarısı kapısı çalındı. Götürüldü. Unutturuldu. Ama bir şeyi alamadılar. Mavisini. Yıllar sonra, İstanbul’da genç bir restoratör bir tablo buldu: Mavi elbiseli bir kadın. Boynunda lapis lazuli bir madalyon. Ve yarım kalmış bir hikâye… Geçmişle bugün arasında uzanan bu roman; aşkın, ihaneti; inancın, korkuyu; bir kadının ise kaderi nasıl yendiğini anlatıyor. Çünkü bazı kadınlar tarihe yazılmaz. Tarihi değiştirir.