Elinizdeki bu kitap için “sadece bir öykü kitabı” demek, eksik mi kalır, yanlış mı olur bilemiyorum. Ama tam olarak ifade etmeyeceği kesin.
Uzun yıllardır şiirleriyle tanıdığımız, tanışıklıklarımıza isim verdiğimiz Hatice Nayır’ın bu kitabı için “Hayat!” demek aslında tam da ifade eden bir tanımlama olur.
Kendisini, kendine ait olanları, kendinden geçenleri, kendiyle barıştırdığı ya da küstürdüğü her şeyi, kelimelere, cümlelere dönüştüren Nayır, kitapta okuyacağınız “Eskidendi Çok Eskiden” adlı öyküsünde; “Evin içinde oturduğum koltuk ve sandalye bellidir. Her zaman gittiğim yerlerde de genellikle aynı masaları tercih ederim. Hep oturduğum masada biri varsa huzursuz olur, başka masaya oturur, kalktığında da masama geçerim. Bazen de oturmam, vazgeçer, eve giderim.
Size tuhaf gelmiş olabilir ama böyleyim işte. Yapacak bir şey yok. Kendimi de bu halimle seviyorum. İnsan kendini her şekilde sevmeli zaten bence. Kendini sevmeyen insan başkasını da sevemez ki.” Diyor. Barışık, samimi, aşkı her haliyle, hayatı tüm damarlarıyla anlatan, anlatabilen öykülerindeki samimiyeti ve bağlılığı da vermiş oluyor aslında, bu küçük alıntıda bile.
Okuyucusuyla bir kez daha ve yine aynı “kendi oluşuyla” merhabalaşacak olan Hatice Nayır’ın bu yeni kitabı, “Aşk Bir Hastalıktır!” teşhisini koyarak ve tadına vararak okuyacağınız bir öykü kitabı.
 
Deniz A. TÜZÜN
Yazar & Genel Yayın Yönetmeni