"o sizi seyreden benim eski yüzüm 
uykusundan uyandırılmış gibi taze
henüz uzamamıştır kirpikleri geceye

mabetlerde her gün beş vakit seda
tuhaf bir ürpertiden ibaret sığındığı tanrı
alnını kuşlarla süslediği odalarda 

onun için tabelasını açmaz borsalar 
ve soluktur cevherin kamaştıran ihtişamı
güz yapraklarından saçılan ışıktan  
                                          
bakmayın öyle kırpıştırdığına gözlerini  
anlamak zor değil şaşkınlığını 
vitrinlerinizin albenisine alıştırıyor kendini

eski yüzümdür o benim sizi seyreden
rengarenk bir tablo gibi boş  
çok önceleri benim için artık el olmuş biri"