“Oturdum kalbimi dinledim:
          Sevdiğim kadınlar bana yeşil gözlüydü, 
          ben onlara çocuk.”

[ (...) Uyandığımız her güne ‘yalancı’ bir içerik  yüklendiğini  söylemek mümkün. İnsanın insandan, insanın doğadan tamamen uzaklaştığı-uzaklaştırıldığı, yalanın gerçek diye  sunulduğu  bir çağ(dayız). Hoş yeni ve sadece günümüze özgü de değil bu durum. Bilindiği üzere sınıfların tarih sahnesine çıkmasıyla birlikte, egemenler  her çağda, o çağın imkanları ölçüsünde, o çağın araç ve gereçleriyle ‘yalan’ı  gerçek diye sundu(lar). (...) Sanırım benim  ‘Yalancı Kesinlik’i  bu minval üzere düşünmek lazımdır...]