“Günlerden Kalan”, yalnızca günlük, söyleşi,  eleştiri, deneme yazılarından oluşmuyor; gezi yazılarını da içeriyor. Zaten eleştiri yazılarında bile şiir tadı var. Gezi yazılarında da… 
Vedat Yazıcı, yurtiçine olduğu gibi yurtdışına da geziler yapmış. Örneğin, Dubai’ye ve Atina’ya. Oraların özgünlüklerini yakalamayı bilmiş, ama beni asıl etkileyen betimlediği karakterler oldu. Yazıcı, bu kitabındaki tüm yazılarında çok ilginç karakterlere yer veriyor.  Bir şiirden söz ederken şairini de bir karakter olarak çıkarıyor karşımıza. 
Belki de o nedenle zevkle okunuyor tüm yazıları. Hatta  öylesine sarıp sarmalıyorlar ki, “Günlerden Kalan”ı elimizden bırakamıyoruz. 
Başlardaki yazılar daha çok deneme özelliği taşıyor, ama sonlara doğru ayrıntılı nesnel eleştiriler ağırlık kazanıyor. 
Yazıcı’nın söyleşileri de vurgulanmalı burada; çok can alıcı noktaları irdeliyorlar çünkü. Örneğin, birlikte yaptığımız Yusuf Atılgan söyleşisi öyle. Sorular çok zekice ve kapak kaldırıcı.
Uzun söze gerek yok; “Günlerden Kalan” kesin okunması gereken bir yapıt.
Halil Şahan

Sorumlu bir aydın kimliğinin, ömrünü Türkçeye vermiş eğitmenliğinin ve elbette yazarlığının, şairliğinin etkisiyle yazılarda en çok öne çıkan noktalardan biri de Vedat Hocanın su gibi pırıl pırıl dupduru dil kullanımı. Her zaman çok nazik, çok sabırlı, anlayışlı ve sevecen olsa da arada kendini tutamayıp başkalarına kızdığı yerler var tabii ama hocanın sözüyle diyelim: “Haksız m’ola”?!
Sanatçıların gazete ve dergilerde gündemi irdeleyen yazılarını orada bırakmayıp kendi elleriyle toplayıp yayınlamalarını her zaman çok önemli ve öğretici buluyorum. Bu yazılar sayesinde Vedat Yazıcı Hocamın incelikli, sakin, derin yazınsal yaşamının öğrencisi olmaktan büyük mutluluk ve heyecan duydum. Türk edebiyatının yakın döneminin aileyle, dostlukla, sevgiyle çevrelenmiş tanıklıkları yazınsal tarihimize de ışık tutacaktır. Bu güzel yazıların bugünün okurlarında da kalıcı ve dönüştürücü etkisi olacağından eminim. 

Prof. Dr. Gonca Gökalp Alpaslan