“eğer bu kitabı rahat hissederek bitirdiyseniz ya hiçbir şey anlamadınız ya da yazar tehlikeli derecede haklı. bu kitap geleceği anlatmıyor. insanın, geleceğe rağmen neden aynı kaldığını anlatıyor.”
-aslıhan tunçay / kendine unvan verilmesinden utanç duyan, uzaylı olduğuna dair kanıtlar bulunan insansı fütürist

"rahatsız edici derecede gerçek bir anlatım, yazıyı daha da derinleştiren büyülü çizimler. hayatın ta kendisi gibi çarpıyor yüzünüze; gerçek, masalsı, cesur, acı, çocuksu..."
-yılmaz koç / hayat yolunda uzun yol şoförü

"bu kitap tam susması gereken yerde susuyor. kalan boşlukları doldurmaya çalışırken kendinizi dolduruyorsunuz. bitirdikten sonra bir yere koyamadım. hâlâ koyamıyorum."
-aslıcan / henüz ben’e ulaşamamış biri


"dayatılanın ruhuna giydirilen görünmez kalıpların olduğu dünyada bu kitap: zanların, korkuların, kabullerin ve biçilen rollerin arasında bir haykırış."
-erdal caka / şantiye memuru

"merkeze ulaşmanın doğrusal değil, sarmal bir hareket olduğunu düşünen bir zihnin satırları bunlar. her dönüşte insanı kendi merkezine biraz daha yaklaştıran ve kendi boşluğuyla yüzleştiren bir iç yürüyüş... rahatsız edici, kırılgan ama hep dürüst."
-nuray demirtaş / özünün güneşlenmesinden keyiflenen bir öğretmen

"aynalarla dolu bir kitap: her sayfasında kendime baktığım."
-osman andiç / kendi etrafında dönüyor, henüz yolculuğu bitmedi

"ol'uşu yoklayan, algıda şüpheye düşüren bir dünyadan kopma hali."
-lokman kurucu / bilinmeyen