dünyadan geçerken

taş gibi üzüldüğüm günler geride /su iken 
susuz kaldığım günler/ ne çok yürürdüm kendime 
inerken  / yollar beni hep şaşırırdı

bir soru olana kadar doğruydum hep /yanılgılarımla
yontula yontula bir deri bir yürek kalmıştım / acele
ederdim çünkü  / zaman dardı /yadırganırdı
iyimserliğim

hastalıkmış meğer  nerden bulaştıysa
çiçek açardım herkes kışa giderken/ tohum gürültüleri
duyardım / bir de çığlığını yaşanası günlerin
 
sözcükleri biriktirecek bir kuyum vardı.
kendime soru olana kadar saklardım
ama yine de çok yanılır çok yenilirdim
 
gölgeme sığamayıp arkama saklandığım günleri
bıraktım geride  /öte gerçeklere dokundum 
kendimden  yeni kendime  geçerken 
el değmemiş duyarlıklar gördüm 

bir yanlıştım /dünyanın bütün doğrularına karşı geldim
ne cüret ama / yol bitti kenara çekildim
küskün değilim kimseye / annemden başka