Mavi, burada bir renk değil.
Bir mesafe, bir hâl, bazen de içe işleyen bir ağrı.
Dört durak var bu kitapta: önce aşk, sonra kayıp, sonra zamanın tanıklığı — sürgün, yarım kalmış bir dil, annenin Kürtçe ağıdından elde kalan birkaç kelime. Ve en sonda, maviye dönüş: karanlığa inmeden ışığa çıkılmaz.
Ramazan Boztepe'nin dizeleri, sesin bile susmayı unuttuğu yere kadar taşır sizi. Orası artık size aittir.
Mavinin Anatomisi, bir aşk kitabı değil yalnızca — bir sürgünün, bir dilin, bir rengin anatomisidir.