Adnan Gerger’in edebiyatı, yalnızca bir yazarlık serüveni değil; vicdanın, direnişin
ve hakikatin kalemle kurduğu uzun soluklu bir yürüyüş. Hatta iyi bir
yaşama boyun borcu da denebilir. Onun insanı hayrete düşüren eşsiz kurmacasının;
popüler ve endüstriyel edebiyatın kolaycı cazibesine sırt çevirmesinin;
binbir emekle oluşturulmuş özgün ve dönüştürücü bir dile olan inançla
kurulmuş hikâyelerinin ol sebebi budur.
Gazeteciliğin keskin gerçeği ile edebiyatın sezgisel derinliği arasında kurduğu
köprü, sokaklardan insanın ruhuna uzanır. İşte bireyin enva-i çeşit içsel çatışmalarından
toplumun görmezden geldiği yaralarına estetik kaygılarla uzanan
bu köprüde Gerger, “iyi olma ısrarını” bir etik duruşa dönüştürür: insana, topluma
ve hafızaya karşı sorumluluk bilincini yazının en derin damarına işler.
Hazırladığımız bu özel sayı, Gerger’in inatla ve direnerek oluşturduğu “İyi
olan” bir okur kitlesine de bir davettir, aslında. Bu davette okuru edilgin bir
seyirci olmaktan çıkarıp, entelektüel bir sorumlulukla düşünmeye, hissetmeye
ve sorgulamaya istek vardır. Çünkü o tüm bilinciyle ve deneyimleriyle edebiyatın
disiplinine olan inancından asla vazgeçmez. Bu, değerli bir yazının varoluşsal
boyutunun iyi niyetli ve alçak gönüllüğüyle son derece yalım yaşamın
anlamını yeniden kurmada, direnç noktalarını keşfetme iradesinden başka bir
şey değildir. Gerçekte de öyle değil mi? İyilik ve kötülük sorgulanan ve hesabı
sorulan bir yaşamda anlam kazanmaz mı?
Siz hep “İyi” olma ısrarınıza sarılarak okuyun.