Gazeteci Yazar Tıp Doktoru Prof.Dr.Erkan Sevinç’in çeşitli yayın organlarında yayımlanmış denemelerinden oluşan bu kitaba adını veren “Naira” yazısından..
“Ben Nevbahar Şoray. Biliyorum beni alkışlamayacağınızı. Her akşam son bir kadeh şarap içip eve gider ve Alzheimer hastası anneme ilaçlarını verip, uyuması için ona yarım saat kadar ud taksimi yaparım. Annem, ben ud çalmadan uyuyamıyor ve anneme ud çalarken ikimizin de gözünde yaşlar birikiyor…
Adım nüfustaki adım olmakla birlikte, soyadım ilk çalıştığım pavyon sahibi tarafından “Şoray” olarak uygun görüldü. Pavyonlarda yalnızca ud çalıp şarkı söylemiyorum, müşterilerle içki içmek, sohbet etmek gibi görevlerim de var ve müşteriler tek başlarınayken ödeyecekleri hesapların birkaç kat fazlasını ödemeyi kabul etmiş oluyorlar. Türkan Şoray nasıl filmlerinde sevişmiyorsa ben de müşterilerle sevişmiyorum ve bu yüzden soyadım Şoray oldu.
İlk bestemi on yedi yaşında yazıp bestelemiştim. İlk kez bir topluluk önünde seslendirmemse çalıştığım pavyonda oldu. “Şimdi, siz değerli müşterilerimize, Itri Efendi`den bir şarkı icra edeceğim” demiştim ve şarkıyı söylerken müşterilerden şöyle yorumlar gelmişti:
“Ulan fahişe, böyle kıymetli bir eser pavyonda söylenir mi ? Itri Efendi mezarında ters dönmüştür şimdi!”
Yedi kez işyeri değiştirdim, hepsi de pavyondu. Sıkıcı, uyduruk, sömürülerle dolu işlerde çalışan sizler ne kadar ahlâklıysanız, benim ahlâkım da sizinkinden aşağı kalır değil! Bankacılıktan, reklamcılıktan, borsadan kazanılan bir para helâl paraysa, benimki de öyle! Tüccarlık, muhasebecilik, turizmcilik ne kadar meşruysa, benim işim de o kadar meşru.
Ne öğrendim biliyor musunuz? Bu dünyanın çözülebilecek bir sırrı yok herkes kendi sırrını çözmeli. Ben kendi sırrımı çözdüm .Kızımın annesi, kedilerin dostuyum, mülteci çocukların arkadaşı ve kimsesizler mezarlığındaki cümle ölülerin akrabasıyım.