Çok geçmeden uykusu geldi. Uyumaması gerektiğini askerde öğrenmişti. Uyumamayı öğrenmiş olmasının ona bir yararı yoktu.  Kollarını göğsü üzerinde kavuşturdu. Cenin vaziyeti aldı ve öylece bir saat mücadele etti. Sonunda soğuğa yenik düştü. 
Çok tatlı uykusu vardı. Uyuyup bu acıdan kurtulmak istedi. Uykuya dalınca vücudu rahatladı. Kendisini sıcak bir soba başında gördü. Sobaya yaklaştı. Yaklaştıkça ısındı. Sonunda hareketsiz kaldı.  Onun on dakikadır hareketsiz kaldığını görünce öldüğünü anladılar. Yaklaştılar. Başında bekleyip birer sigara yaktılar. Sigaraları sonuna kadar içip izmaritleri de yaktılar. 
Toprak ölmüştü. Vücudu iyice soğumadan tüm giysilerini dikkatlice giydirdiler. Heybesini de yanına koyup köye doğru yola çıktılar. 
Yoldan on on beş metre kenarda yatan Toprak’ın üzeri kısa sürede karla kaplandı. Sabaha kadar bütün izler kapandı. Onu bulmaları zor olacaktı...