"Baudelaire’in dediği gibi: ‘Sarhoş olun. Şarapla, şiirle ya da erdemle, nasıl isterseniz. Ama sarhoş olun.’ Eğer onunla tanışma fırsatım olsaydı, şöyle derdim.” O sırada ayağa kalktı ve odanın içinde yürüyerek konuşmaya başladı: 
“Biz, sarhoşluğu çok yanlış anlıyoruz beyefendi. Sınırlar çizildiğinden beri insanlık savaş sarhoşluğu içinde. Bu düzen hayatta kalma oyunu...” 
Sesini iyice yükselterek, artık daha çok nutuk atar gibi pencereden dışarıya bakıyordu:
“Ve dediğiniz gibi, sarhoş olanlara ya da hayallere kapılanlara “deli”, “aylak”, “gamsız” gibi sıfatlar yüklüyoruz. Dostum Baudelaire; insan, acıyı öyle çok içti ki artık hiçbir şey onu sarhoş edemez.”