Bu coğrafya,  cesaretli kadınların yaşama bakış açısı ve  direngenliği ile yaşam bulur.

Ayşegül Karadağ yeni bir öykücü ve yaralara o kadar doğru yerden parmak basıyor ki, sadece kendi yaşadıkları değil, bütün acı ve sevinçlerin ortak sesi olarak bir harmanlama yapıyor.

Adeta içimizdeki ses gibi kalemini o kadar güzel  dile getirmiş ki, insan bir anda bütün yaşanmışlıkları kendinde görüyor.

“ Gözlerine mil çekilmiş” kadim bir coğrafyada ışığa özlemi, gözlere sonsuz iklimleri öneriyor ve derin bahar özlemiyle..!

Sonra dondurucu bir Şubat sabahı “ yerin büyük bir şiddetle yarıldığı gün!”

Herkesten çok şey koparan ve yazarı da  sevdiklerinden  alıkoyan bir acı daha nasıl anlatılardı ki?

Bir kadının iç dünyasını dışa cesaretle taşıması ve bunu sıralı bir dille anlatması, edebiyat dünyasına bir “ hoş geldini” hak ediyor.

Daha nicelerine sevgiler Ayşegül Karadağ…

Hasan Şahin