Köleliğin ne bir sınırı vardır ne de yazılı kuralı... Tarih, boyun eğip topluca unutulan kalabalıkları sessizce yutarken; zincirlere tek başına meydan okuyanları saygıyla anar.

Kelebeklerin ömrü kısadır, bilinir; lakin o kısa hayatı tamamen özgür yaşarlar. Peki ya rüzgârın savurduğu o genç, asi saçların ömrü kelebeklerden de kısa sürerse?

Adaletin sus pus olduğu diyarlarda, boyun eğmeyenlerin ve kendi göğüs kafesinde bir fırtına koparanların hikâyesi...

Sayfaları çevirmeye cesaretiniz var mı?