Çünkü dağıldık ve herkes kendi patikasında
Lâkin çok klişe bir uzaklaşma bu
Öyleyse bir yas icat etmeli ve ona âşık olmalıyız

Ben öyle yaptım takvime sırt çevirip
Aylar gün gün yaprak döktü bir cesedin üzerine
Otopsi istemedi savcı, ne haliniz varsa görün

Kaçamadım da kendi patikama
Örümcekle örülü mağaralar bana uymadı
Azrail’e rüşvet olarak kalbimi veremezdim

Neden dokunuyor şimdi boş eldivenin suratımı ıskalaması?
Yazamadığımız ortak hikâyeye içelim bu akşam
Kana kana şarap vursun ölü kelimelere

Çünkü kolumdaki sızı boşluğa el sallamaktan yadigâr
Lâkin hiçbir aşk kendi öyküsüne sadık kalmıyor 
Öyleyse kendimi hatırlamak için çivi çiviyi sökmeli