Uygulama:

Katılımcılar her hafta seçilen bir karakteri çözümleyip, kendi kadın karakterlerini kısa bir sahne ya da iç monolog biçiminde kurgular.

Atölye sonunda her katılımcı, kendi karakterinin “adını kendi koyduğu” kısa bir metin üretir.

Program İçeriği

Kimin Hikâyesi Anlatılıyor?

• Kadın Karakterin Merkezde Olup Olmadığı, Anlatıcının Bakışı ve Temsilin Sınırları.
• Örnek metinler: Virginia Woolf, Clarice Lispector, Alice Munro

Kadın Karakterin Bedeni, Sesi, Sessizliği

• Bakışın Nesnesi Olan Bedenden, Konuşan ve Düşünen Özneye Dönüşüm.
• Kadın Bedeni, Utanç, Arzu, Görünürlük – Yazıda bunları nasıl taşırız?
• Erkek Yazarların Kadınları
• Eril Anlatı, Bakışın Yönü, Klişe ve İdealizasyonun Farkına Varmak.
• Hemingway’den Murakami’ye: Hangi temsiller hâlâ bizimle?