Türkiye’nin ilk hava trafik kontrolörü Nazmiye Göyük’ün hem meslektaşı hem de son öğrencilerinden olan yazarımız Ümit Yaban, “iz bırakmak” amacıyla çıktığı yolda ahde vefa niteliği taşıyan özel bir çalışmaya imza atıyor. Nazmiye Göyük’ün ağzından anlatılan bölümlerde hem dönemin diline hem de sosyal yaşama tanık oluyoruz. Kadının sosyal yaşamdaki yerini, annenin topluma yön vermedeki rolünü, cumhuriyet rejiminin aşamalarını ve günümüzde geldiği noktayı görmemizi sağlayan tüm bu alt izleklerle eser bir anı-biyografi olmanın ötesine uzanıyor. Özellikle genç okurlar için bir kılavuz niteliğini taşırken tarihimize karşı bir sorumluluğu da yerine getiriyor.

Gönlüm Göğe Dayalı Türkiye Cumhuriyeti’nin 100. yaşında yoldaki dikenlere rağmen çiçeklenerek dimdik yürüyen/yolu yarım kalarak hayattan koparılan tüm kadınlara ve Mustafa Kemal’in “bütün ümidim” dediği gençliğe armağan olsun.