“lethe, un ufak edilmenin getirdiği asil

delilik. yaşımı ve hatıralarımı teslim

eden yosunda duru. sen ey denemekle

yakılmayan nehir, özümü

bul. söylesene neyi

yitirdim? hangi dili, hangi

savaşı hatırlamıyorum. bilmediğim

yüzlerden okuduğum anı

yanılsaması, üstelik çok

yorgunum. aslında sadece bunu söylemeye

niyetliydim. kimseden duymak

istemediğim tek bir söz kadar

yoruldum.”

Tufandan sonraki dünyaya, sanki şiirin büyülü labirentlerinden ve yılgınlıklar içindeki kentlerin karanlıklarından bakıyor Mert Bakıcı. Bu bakış, şiirlerindeki epik yapıyla birleşerek lirik bir duyarlık kazanıyor. Herakleitos’u Nerede Yıkamalı evlerde, caddelerde, kalabalıklar içindeki modern insanın henüz kendine yabancılaşmadığı eski dünyaya bir ağıt, kent kırgını bireyin düşsel bir hatırası.