Hayata kolay bir başlangıç yapmadım. Tedavisi olmayan nadir bir genetik göz rahatsızlığı olan Stargardt hastalığının gölgesinde büyüdüm. Zamanla merkezdeki görme yetim giderek azaldı; dünyayı yumuşak gölgelere, siluetlere ve bulanık hatlara dönüştürdü. Tam gören gözler için inşa edilmiş bir dünyada, zorlu ekonomik koşullar altında az gören biri olarak yaşamak, genellikle hayata herkesten millerce geride başlamak gibi hissettiriyor.

Sessiz dostlukları ve sıcaklıklarıyla bana yoldaşlık eden kedilerimle yalnız yaşıyorum. Bir eşim ya da çocuğum yok; geleneksel bir işim olmadan, çok kısıtlı bir bütçeyle ayakta kalmaya çalışmak sessiz ve sürekli bir mücadele. Her gün, dünyayı düşe kalka, deneme yanılma yoluyla öğrenmenin bir dersi… Yolu öğreniyor, düşüyor ve tekrar ayağa kalkıyorum. Ama işte bu mücadelenin tam ortasında, sanatımın gerçek kalp atışı yatıyor.

Fotoğrafçılık ve görsel zanaat benim genlerimde var. Babam, Türkiye’deki ilk fotoğrafçılardan biriydi. Stüdyoda onun yanında büyürken, henüz gözlerim kararmaya başlamadan çok önce ışığın, kontrastın ve duygunun dilini konuşmayı öğrendim. Görme yetim geleneksel fotoğrafçılık yapamayacağım seviyeye gerilediğinde, dünyam kapkaranlık olmuş gibi hissetmiştim.

Sonra şunu fark ettim: Görme yetimi kaybediyor olabilirim ama vizyonumu kaybetmedim.

Bu mağazada gördüğünüz sanat ve koleksiyon parçaları, benim kendime özgü merceğimden süzülerek üretildi. Işığı, renkleri ve biçimleri artık farklı deneyimlediğim için, tasarladığım her şeye nadir bir derinlik ve canlılık katıyorum. Gözlerimin detaylarda kaçırdığı şeyi, ruhum duygu ve renklerle yakalıyor. Buradaki her bir ürün, bağımsızlığımın bir parçası; kendi ayaklarım üzerinde durma, ailemin mirasını yaşatma ve ışık daha da azalmadan dünyayı nasıl gördüğümün