Bazı hikâyeler vardır; bir başlangıçla değil, bir çarpışmayla doğar. Zamanın akışını bozmazlar… sadece onu yaralarlar. Ve o yaradan sızan şey, bazen aşk olur, bazen lanet, bazen de geri dönüşü olmayan bir kader.
Bu kitap, hatırlamaması gereken bir kızın hikâyesiyle başlıyor.
Rüya… sıradan bir hayatın içinde, olağan görünen bir geleceğe yürürken kendini anlamlandıramadığı bir geçmişin tam ortasında bulur. Taş duvarların, eski kehanetlerin ve unutulmuş isimlerin arasında; kim olduğunu değil, neye dönüşeceğini keşfetmek zorunda kalır.
Ama bazı cevaplar, sorulardan daha tehlikelidir.
Klaus… yüzyıllar boyunca bir tabutun içinde beklemiş bir öfke, bir özlem ve yarım kalmış bir aşkın gölgesidir. Onun uyanışı sadece bir bireyin değil, dengelerin de yeniden kırılması demektir.
Ve Karan…
Gerçeği korumakla onu saklamak arasında sıkışmış bir adam. Doğru ile zorunluluk arasındaki çizgi inceldikçe, hangi tarafın “doğru” olduğuna karar vermek giderek imkânsız hale gelir.
Bu hikâyede hiçbir şey sadece göründüğü gibi değildir.
Aşk bile.
Kader bile.
Çünkü bazen en tehlikeli şey, bir kehanetin gerçekleşmesi değil… onun kim tarafından ve nasıl yorumlandığıdır.
Ve bazı kapılar bir kez açıldığında, artık geri dönüş yoktur.