Bazı hikâyeler vardır… başlangıcını hatırlamazsınız.
Sanki siz doğmadan önce yazılmış, siz sadece içine doğmuşsunuzdur.
Bu da öyle bir hikâye.
Zamanın unuttuğu, insanların masal sandığı, ama kalbin hiçbir zaman inkâr edemediği bir bağın hikâyesi…
Aşkın, ölümle sınandığı… hatıraların lanete dönüştüğü… ve kaderin defalarca aynı yolu çizdiği bir döngü.
Rüya…
Kendi hayatını sıradan sanan, geçmişiyle hiçbir bağı olmadığını düşünen bir genç kız.
Ama bazı isimler vardır ki, insan onları ilk kez duyduğunu sanır… oysa ruh çoktan tanıyordur.
Klaus…
Zamanın içinden kopup gelen, kaybetmeyi öğrenememiş bir varlık.
Onun için aşk, bir seçim değil… bir lanet.
Ve bu hikâyede hiçbir şey göründüğü gibi değil.
Bir rüya ile gerçek arasındaki çizgi silinirken, geçmiş ve bugün birbirine karışacak.
Hatırlamak, bazen kurtuluş değil… yeni bir başlangıcın bedeli olacak.
Bu satırlarda okuyacağınız şey yalnızca bir aşk hikâyesi değil.
Bu, unutulmuş bir gerçeğin yeniden yazılışı.
Çünkü bazı bağlar…
Ne zamanla kopar,
Ne ölümle biter,
Ne de unutulmakla yok olur.
Ve bazı aşklar…
Sadece hatırlanmayı bekler.