bir zamanlar annem vardı
kapımızın merhamet ağacı
başımı göğsüne gömdüğümde
narçiçekleri açardı evimize
bağbozumu akşamlarında biraz üzüm kokusu...
biraz nihaventti babam
gökyüzünden topaç sarkıtırdık dünyaya
tek kanallı radyoda kalan uzak şen günler
toz bulutları...
hiç bulutları...

fazıl say dinledim biraz
metin altıok şiiri okudum denize karşı
sarhoş sarhoş titredi annem ve gece
kopardım içimin geç çiçeklerini
karantina balıklarına attım
yıkık bir evin çatısında karşıyaka soluyordu
sokaklar yalnız...
kediler yalnız...
yapayalnızdı izmir ışıklar içinde