HÜSEYİN BOZKURT İLE

-Bütünleştirerek gidersek; vurguladığınız bilim - sanat atbaşılığı ile disipliner derin fark ve çelişkileri olan sanat dışı disiplinlerin hegemonyasından, müfredatından, mevzuatından hatta silahlı birimlerinden kurtulabilmek mümkün olmayacağına göre, kalıplarla daraltılan alanlarda o beklediğimiz ve yukarıda da sıklıkla değindiğimiz bunalımdaki insanlık için sanatın yeni önerileri nelerdir?

Sanırım bu ben merkezli yapı gittikçe yalnızlığına halleşen insanın her türlü şiddete boyun eğmesini getirecek gibi duruyor. Sanatı bu yalnızlığından kurtaracak alt desibelden çıkarıp şelaleye dönüştürecek güç yine yalnızlığına kapanmış insanın kendisi olacaktır. Bu dualite bu karşılıklı açmazlık düğümü bir yerinden yine kendi lehine insan tarafından çözülecektir. Yine kendi kabuğunda sancılı üretiminden kurtarıp gün yüzüne çıkmasıyla gerçekleşecek. Sonuçta sanatı, edebiyatı, işlevi, görseli insan merkezli hale dönüştürmek daha gerçekçi olacak. Toplumu şekillendiren bu ilerleyiş elbette sancılı hatta sakıncalı bulunabilecektir. Burada çıkış yine toplumsal örgütlülük ve bilinç bütünlüğünden geçecek. Özneden nesneye oradan gerçeğe dönüşecektir. Sanatı bir rütbe, bir atlama aracı  olarak görme eğilimindeki çabayı boşa çıkaracak bir yalnızlığa da ihtiyaç vardır. Sanat bize günü tanıtlayan değil yarını kucaklayan bir sevda olarak dönebilmelidir. Kendi gelenek yapılarından, folklöründen, jargonundan yararlanarak yeni bir biçeme kavuşturulmalıdır da.