Bu arada şu sorunuz ilginç geldi bana: "Gelecek kuşaklara ve insan duyarlılığına bu koşullarda ne derece zarar vermekteyiz? Haşa! Ben kendimi o kadar güçlü görmüyorum. Tek yapabildiğim yaşadığım hayatı bir sanat eseri gibi yaşamaya çalışmak. Resimle, müzikle, yazıyla, ince güzel sohbetlerle, dostlarla paylaşarak kişisel alanımda bir güvenlik çemberi oluşturmaktan mutluluk duyuyorum. Bunu ne zaman yapabildim? İş yapmayı bıraktığımda. Düzenli bir çalışma hayatım yok. Çok az bir gelirle yaşamak beni sevgili banka kartlarından  kopardı ama pazıya, fasulyeye, resme, yazıya yaklaştırdı. Bir de televizyon elbette. Yaklaşık 13 yıldır televizyonla ilişkim yok. Bazen haber izliyorum internetten. İnsan duyarlılığına zarar veren demişsiniz ya, her şey büyük bir illüzyon gibi. Bunu medyadan uzak kalınca anlıyor insan. İnandığımız çok şey var aslında kalp. Büyük bir tiyatrodayız. Rahmetli söylemişti. Dünyayı yönetenlere bir bakın. Sizce ne yapabiliriz? Belki de bu da bir evrim. Daha başka bir şey haline gelinebilir. Biz de antik şapşallar adı verilen, "Bir zamanlar çok duyarlıydılar. Bu da onların sonu oldu. Ha haaaa haa" dedikleri olarak tarihe geçebiliriz. Bugün bile bana böyle gülen çok kişi var.