CELLÜ NENE        
 "Kadına ithafen"
 

 

Cellü; kocamış, yaşı varmış seksene

Üç oğlu bir kızı varmış onlar da gitmiş gurbete

İhtiyarı da öleli olmuş üç - beş sene

Cellü Nene yalnızdır, üç odalı bir evde.


Bahçesinde bir dut ağacı. Karadut

"Oğlum çık hele dala, topla dutlardan

Aha sana birde tas doldur hepsini buna"

Yedi miyim, sekiz mi yoksa daha küçük mü?

Hatırlamıyorum tam. Hatırladığım

Bir kaç beyit kulaktan.


Cellü Nene bilirmiş on bin beyit

-Söylermiş; Görümlü'den Kul Himmet'ten

O da çömezi Pir Sultan'ın-

Neşeli günlerinde oğlu, kızı, eşi varken.

Komşular da toplanıp severlermiş dinlemeyi

Ezberleyende olurmuş, besteleyende

Anlatıyorlar şimdilerde.

 

"Âlim ne yatarsın günlerin geldi,

Süleyman’dan haber veren turnalar,

Yollarına kurban olduğum İmam Hüseyin."

 

Hem söyledi, hem ağladı. Karadut

Tek bir tane de yedi. Çok sonradan anladım ki

Bana yedirmekti derdi.

Kime ne deyim, ne anlatayım
...