(YANKILAR ÇAĞI SERİSİ 1
)Binlerce yıl önce, gökyüzü çatladığında ilk düşüş gerçekleşti.Işıktan doğanların bir kısmı, insanın gözlerine bakınca kendi kusurlarını gördü ve onlardan korktu. Bu korku, ihanetin tohumu oldu.Cennetin sessizliği, kanatların alevle parçalanma sesiyle bozuldu.Yasak bir sevgiyle yeryüzüne inen melekler, insana dokundu. Ve o dokunuş, nefil soyunu doğurdu—ne göğe ait, ne de toprağa sadık.Tanrı sırtını döndü. Cehennem bile onları istemedi.Bu yüzden onlar, hiçbir yere ait olamayanların soyudur.Gizlenen. Avlanan. Unutulan.Ama kanları, yazılmamış bir kaderin mürekkebidir.Ve o kader, şimdi yeniden yazılmak üzere.Yedi mühürden biri çatladı.İlk uyanış başladı.Bir nefilin kalbi çarptığında, bin yıl boyunca sessiz kalan karanlık yeniden nefes almaya başlar.Ve artık çok geç.Çünkü bazı miraslar, mirasçısının isteğini beklemeden gelir.Ve bazı savaşlar… doğarken başlar.