Bazı doğum günleri pasta ve mumlarla kutlanır.
Bazılarıysa kaderin uyanışıyla.
Alesta, on sekizinci yaşına girdiği gün, hayatının sıradan kalmayacağını henüz bilmiyordu. Geç kalınmış sabahlar, yarım kalmış sözler ve içinde adını koyamadığı bir huzursuzluk… Hepsi, onu bekleyen gerçeğin sessiz habercileriydi. Çünkü bazı sırlar zamanla değil, ateşle açığa çıkar.
Bir bakışın fazlasını görebilmek, bir alevin sadece yakmadığını hissetmek ve geçmişin susturulmuş fısıltılarını duymak… Bunlar
tesadüf değildi. Kanın taşıdığı miras, saklansa bile unutmazdı. Ve bazı güçler, uyanmak için doğru anı beklerdi.
Alesta’nın dünyası, tek bir gecede ikiye bölünecekti:
İnsanların gördüğü hayat ve cadıların gizlediği gerçek.
Ateşin çağrısı duyulduğunda, kaçmak bir seçenek değildir.
Çünkü kader, adını çoktan bilmektedir.
(ürün PDF olarak gönderilmektedir.)