Çalınma kopyalanma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

Kitap +21 içeriktir.

“Bir şey soracağım,” dedi sonunda. “Ama doğruyu söyleyeceksin bana.”
Yutkundum. “Sor.”
“Bu ara… çok halsizsin,” dedi dikkatlice. “Sabahları zor kalkıyorsun, göz altların morarmış. Yemek kokularından da kaçıyorsun…” diyerek kısa bir es verdi. Konuşurken sanki sesi titriyor gibiydi.
“Yoksa hamile misin?” Diye sormasıyla gözlerim şaşkınlıkla açıldı.
Kalbim bir anlığına durdu sanki. O kelime—hamile—havada asılı kaldı, sobanın çıtırtısının bile yankısını susturacak kadar ağırdı.
Nefes alamadım. Boğazımda bir düğüm, içimde karmakarışık bir fırtına koptu.
“Ne… ne diyorsun sen?” dedim ama sesim titredi.
Esved’in gözleri gözlerime mıhlanmıştı; içinde korkudan çok umut vardı. Dudaklarının kenarı belli belirsiz kıvrıldı, sanki gülümseyecek ama kendini tutuyordu.
“Ben ciddi soruyorum, Mihra,” dedi. “Hissediyorum… bir şey değişti sende. Sadece yorgunluk değil bu. Bakışların bile başka.”
Yutkundum, kelimeler ağzımda dağıldı.
“Bilmiyorum…” diyebildim sadece.
Ya gerçekten hamileysem…