390 sayfadır. TAMAMLANMIŞ KİTAPTIR. (ÖZEL bölüm içinde değil.)
Ceylan, sevdiği adamın özel hizmetçisi oldu...
“Özür dilerim!” diye feryat ettim panik içinde. “Çok özür dilerim ağam! Dengemi kaybettim, yemin ederim bilerek olmadı!”
Ellerimi adamın omuzlarından çekip geriye doğru hamle yaptım, hızla ayağa kalkmak istiyordum lakin Asaf Ali’nin sağ eli aniden belime dolandı. Parmakları, siyah elbisemin kumaşını mengene gibi sımsıkı kavrayıp beni olduğu yere, tam kucağının ortasına yeniden mıhladı.
“Dur,” dedi boğuk, emreden, tehlikeli bir fısıltıyla.
Şaşkınlıktan nefesim kesildi. Çırpınmayı bırakıp, irileşmiş gözlerle adamın yüzüne baktım.
“Anlamadım ağam?” diye kekeledim sesim incecik, çaresiz bir tınıyla çıkmıştı. “İzin ver kalkayım, ayıptır. Bir gören olacak...”
“Kimse göremez,” dedi sertçe. Gözleri yüzümün her santiminde, titreyen dudaklarımda, korkudan büyümüş gözbebeklerimde fink atıyordu. Belimdeki eli gevşemek yerine daha da sıkılaştı, parmak uçları tenime bastırdı. “Dur dedim Ceylan. Kımıldama.”