ÖZEL BÖLÜMDÜR. TEKLİ KİTABIN İÇİNDE OLMAYAN SAHNELER VARDIR!
“Kaç aydır…” diye fısıldadı boğuk, sabırsız bir sesle. Dudakları şah damarımın üzerinde gezindi. “Kaç aydır seni böyle izlemekten, sana dokunamamaktan delirecek hale geldim yavrum. Seni öyle çok özledim ki… Tenini, kokunu, bana ait olan her zerreni özledim.”
Kocamın sözleri, içimde aylardır uyuyan bütün kadınlığı, bütün arzuyu tek bir kıvılcımla ateşe verdi. Kollarımı Asaf Ali’nin çıplak omuzlarına doladım. “Ben de seni özledim,” diye fısıldadım dudaklarına doğru. “Çok özledim.”
Asaf Ali, dudaklarıma adeta aç bir kurt gibi kapandı. Öpüşü vahşi, talepkâr ve ayların birikmiş hasretiyle doluydu. Nefesim kesilene kadar beni öptü, dili ağzımın içini talan ederken elleri belimden aşağılara, kalçalarıma doğru kaydı. Beni hafifçe havaya kaldırıp duşakabinin içine soktu. Sıcak suyu açtığında, su damlaları ikimizin de bedeninden aşağı süzülmeye başladı. Banyonun içini yoğun bir buhar kapladı ama aramızdaki ateş, buharın sıcağından çok daha yakıcıydı.