Di pirtûka xwe ya "Çewlîga Ajalan" de, George Orwell bi zimanekî sade û bi bandor çîroka serhildana ajalan li dijî xwediyê xwe, Mîrza Jones, vedibêje. Ajalên li Çewlîga Manorê, ji zilm û zordariya mirovan westiyayî ne, û di bin rêberiya berazên jîr de biryar didin ku serî hildin û çewlîga xwe bi rêve bibin. Armanca wan, avakirina civakeke wekhev û adil e ku tê de hemû ajal azad û serbixwe bin.

Lê belê, ev xewn zûka vediguhere kabûsekê. Beraz, bi taybetî Napolyon û Snowball, desthilatdariyê digirin destê xwe. Her ku dem derbas dibe, Napolyon bi hîlebazî û zordestiyê dibe serokê çewlîgê û Snowball direvîne. Napolyon û hevalên wî dest bi guhertina prensîbên şoreşê dikin. Gotina wan a sereke, "Hemû ajal wekhev in," hêdî hêdî vediguhere "Hemû ajal wekhev in, lê hin ajal ji yên din wekhevtir in."

"Çewlîga Ajalan" bi rastî alegoriyeke bi hêz e li ser şoreşa Rûsyayê û dîktatoriya Stalîn. George Orwell di vê pirtûkê de, bi zîrekî nîşan dide ku çawa îdeolojiyên mezin û hêviyên azadiyê dikarin ji aliyê desthilatdarên hov ve bên îstismarkirin û veguhertin zordestiyeke nû. Ev pirtûk, ji bo xwendina dîroka sedsala 20an û fêmkirina mekanîzmayên propagandaya siyasî û kontrolkirina civakê, berhemeke klasîk û her tim nû ye.