Odeya Yekê Bi Serê Xwe: Pirtûka Vîrgînîya Woolf A Sînorşikên

Di sala 1928an de, dema ku Vîrgînîya Woolf di derbarê jin û wêjeyê de du gotarên girîng nivîsî, fikra ku “jineke ku bixwaze binivîse, divê xwedî odeyeke bi serê xwe û pereyekî têr be” wekî bîrdoziyeke nû derket holê. Ev pirtûk, ji wê rojê heya îro, bûye amûreke xebatê ya bingehîn ji bo her jineke ku dixwaze xwe û cîhana xwe bi hunerê, bi taybetî jî bi wêjeyê bîne ziman.

“Odeya Yekê Bi Serê Xwe”, di şiklê gotareke dirêj de, bi awayekî hostayî îspat dike ku sedema nebûna afirîneriya jinê di dîrokê de ne kêmasiyeke fîzîkî ye, lê belê sînordariyên civakî û aborî ne. Woolf bi zimanekî zelal, retorîkeke xurt û mîzaha xwe ya zirav, jinên ku bi salan di bin siya mêran de mane, ronî dike. Wêje û zanyarî di vê pirtûkê de ji bo jinan dibin du şaxên sereke yên azadiyê.

“Odeya Yekê Bi Serê Xwe”, ne tenê pirtûkeke li ser wêjeyê ye, di heman demê de xebateke manifestoyî ye ku jinan teşwîq dike ku têkoşîna xwe ya ji bo azadiya aborî û hişmendî bidomînin. Ev xebateke klasîk a femînîst e ku her xwendevanekî hişyar û rexnegir divê bixwîne.

Odeya Yekê Bi Serê Xwe - Vîrgînîya Woolf